| Dit is een wettelijk beschermde diersoort. Het bezit van deze diersoort en de handel hierin zijn strafbaar. |
Wetenschappelijke naam
Rana temporaria
Regio van oorsprong
Europa (inheemse soort)
Volwassen afmeting
5-10 cm (max 12 cm)
Identificatie (wildvorm)
Bruine kikkers hebben smalle huidrichels tussen hun flanken en rug, de
zogenaamde 'dorsolaterale lijsten'. Deze kunnen onderbroken zijn, maar
gaan dan steeds in dezelfde lijn verder. Bruine kikkers hebben altijd
een donker 'masker' achter hun ogen. Ze hebben geen kwaakblazen.
bruine kikker met on-onderbroken dorsolaterale lijsten
(Kleur) varieteiten
Vrijwel geen twee bruine kikkers hebben precies dezelfde kleur. Er zijn
geel-achtige, rood-achtige en zelfs groenig-bruine bruine kikkers, al
dan niet met donkere vlekken.
Overeenkomstige soorten in Europa
In Europa leven minstens 8 verschillende soorten die sterk lijken op de
bruine kikker. Het herkennen hiervan is specialistenwerk. In Nederland
komt naast de bruine kikker ook de heikikker voor. Heikikkers hebben
een wat spitsere snuit en een wat groter knobbeltje onder de basis van
de eerste teen.
Voedsel
Insekten, spinnen enz.
Zichtbaarheid in vijvers
Bruine kikkers leven vrijwel het hele jaar op het land. Rond april
komen ze een paar weken naar het water om eieren te leggen (het bekende
kikkerdril). In deze weken zijn ze zeer opvallend aanwezig.
Geschiktheid voor vijvers
Bruine kikkers hebben een beschutte omgeving nodig, met veel
begroeiing. Indien er niet te veel (grote) vis aanwezig is kan een
tuinvijver een goede voortplantingsplaats vormen. Voldoet een vijver
niet aan de eisen, dan gaan bruine kikkers op zoek naar een betere
plek, desnoods enkele kilometers verderop.
Opmerkingen
Bruine kikkers zijn wettelijk beschermd. Ze mogen niet worden gevangen,
vervoerd of zelfs worden verontrust. Met name jonge bruine kikkers
trekken rond op zoek naar een geschikt leefgebied. Dat betekend dat een
geschikte tuinvijver een goede kans maakt vroeg of laat door bruine
kikkers te worden 'ontdekt'. Zo'n vijver, waar kikkers zelfstandig zijn
gekomen en ook weer weg kunnen gaan, kan een belangrijke bijdrage
leveren aan het voortbestaan van de soort.
Ook kikkervissen en kikkerdril van inheemse soorten mogen niet worden verkocht of getransporteerd (= weggegeven!).
Bruine
kikkers leggen hun eieren het liefst naast eieren van soortgenoten. Op
gunstige plaatsen kunnen zo plakaten van enkele vierkante meters
kikkerdril ontstaan. Door alle eieren bij elkaar te leggen zorgen
bruine kikkers ervoor dat er zo veel eieren zijn dat ze nooit allemaal
kunnen worden opgegeten door waterinsekten en salamanders. Wat er
'overbevolkt' uitziet is dus in feite een verdedigingsmechanisme van de
soort.
