Wetenschappelijke naam
Pomacea bridgesii
Namen van varieteiten en handelsnamen
gele appelslak, 'appelslak'
Regio van oorsprong
Tropisch Zuid Amerika
Volwassen afmeting
4-7 cm
Identificatie (wildvorm)
Bruin gekleurde slak met donkerbruine streepjes op de schelp.
Appelslakken hebben als enige zoetwaterslakken vier tentakels. Andere
zoetwaterslakken hebben slechts twee tentakels. Er zijn meerdere erg op
deze soort lijkende appelslakken, voor verdere informatie zie The applesnail website (Engelstalig).
(Kleur) varieteiten
Geheel geel gekleurde exemplaren worden het meest verkocht maar er
bestaat ook een zwarte, een witte en een blauw-achtige varieteit. de
kleur zegt overigens weinig over de soort want van enkele andere
appelslak-soorten bestaan ook vergelijkbare kleurvariaties.
Overeenkomstige soorten in Europa
Levendbarende moerasslakken zijn ook groot en hebben een operculum
('dekseltje op het achterlijf) maar missen de twee kortere tentakels op
de snuit.
Overeenkomstige soorten in de handel
Er zijn diverse erg op elkaar lijkende appelslakken in de handel. De gewone appelslak wordt het meest verkocht.
Voedsel
Algen, afgestorven plantedelen en dode dieren (vissen, dode slakken
enz). levende planten worden alleen door uitgehongerde exemplaren
gegeten. Appelslakken hebben meer voedsel nodig als wat in de meeste
aquaria 'spontaan' aanwezig is. Ze kunnen worden bijgevoerd met
visvoer, wat ze graag eten. Ook diepvries-doperwtjes worden wel
gevoerd. Sommige andere appelslak soorten eten wel gezonde planten en
kunnen in korte tijd een ravage aanrichten in een beplant aquarium.
Ademhaling
In de eerste plaats een longslak die voor de ademhaling regelmatig naar
het wateroppervlak komt. Daarnaast hebben ze ook een kieuw-ademhaling
waardoor ze in zuurstofrijk water minder vaak naar het wateroppervlak
hoeven te komen.
Voortplanting
Appelslakken zijn eenslachtig d.w.z. er
bestaan mannetjes en vrouwtjes. Enige tijd na de paring legt het
vrouwtje enkele eipakketten. deze eipakketten worden boven water
gelegd, waar ze veiliger zijn voor vraat door andere slakkensoorten.
Zichtbaarheid in vijvers
Door de afmeting en de vaak heldere kleur is met name de gele
kleurvariant goed zichtbaar. Bruine exemplaren zijn minder goed
zichtbaar.
Geschiktheid voor vijvers
Slecht geschikt voor tuinvijvers omdat appelslakken gevoelig zijn voor
lage temperaturen. Al bij een temperatuur van 18 graden worden ze
inactief en als de temperatuur langere tijd onder de 18 graden komt
sterven ze.
Geschiktheid voor aquaria
Goed geschikt voor verwarmde aquaria. Appelslakken hebben een snelle,
inefficiente vertering en vervuilen het water sterker als veel vissen.
Hierom kunnen niet veel exemplaren samen worden gehouden.
Minimumaantal
Appelslakken leven solitair en daarom kan ook een enkel exemplaar worden gehouden.
Verwilderingsgevaar
In Nederland geen want de soort is gevoelig voor lage temperaturen. In
Zuidoost Azië is deze soort op veel plaatsen verwilderd.
Externe link:
The applesnail site (oorspronkelijk Engelstalige site met een uitgebreide Nederlandse vertaling. Veel uitstekende informatie!)
