Wetenschappelijke naam
Twee soorten: Physa acuta (gewone of puntige blaashoornslak) en Physa marmorata (gemarmerde blaashoornslak)
Regio van oorsprong
Noord en midden Amerika
Volwassen afmeting
Volgens literatuur maximaal 2 cm maar de grootste die ik aantrof waren iets minder dan één cm.
Identificatie (wildvorm)
Kleine, zeer actieve zoetwaterslakjes met een puntig huisje. De
tentakels zijn lang en dun. Ze zijn 'linksomgewonden' dat wil zeggen
dat het huisje precies 'andersom' is gedraaid als het huisje van
poelslakken. Beide soorten blaashoornslakken verschillen vooral door de
kleur: gewone blaashoornslakken zijn donkerbruin met een donkergrijs
lichaam. Gemarmerde blaashoornslakken zijn geelbruin met een
donkerbruin patroon op het huisje. Gemarmerde blaashoornslakken hebben
een karakteristiek donker streepje op het achterste deel van het
lichaam.
scans van een levend (links) en een dood exemplaar van de gewone blaashoornslak
Overeenkomstige soorten in Europa
In Nederland komt de zogenaamde bronbaashoornslak voor die een iets stomper huisje heeft.
Voedsel
Algen die van waterplanten en van de wand van vijvers en aquaria worden
afgeschraapt. Ook droogvoer voor vissen en dode visjes worden gegeten.
Wanneer onvoldoende alternatief voedsel voorhanden is worden ook
levende planten gegeten. Op een dieet van uitsluitend plantaardig
voedsel groeien deze slakjes slecht: ze doen het veel beter wanneer ze
naast plantaardig voedsel ook visvoer of bijvoorbeeld dode visjes
kunnen eten.
Ademhaling
Blaashoornslakjes zijn longslakken die voor hun ademhaling regelmatig naar het wateroppervlak moeten komen.
Voortplanting
Blaashoornslakken zijn tweeslachtig
(hermafrodiet). Tijdens de paring gedraagd één exemplaar
zich als mannelijk terwijl het andere exemplaar zich als vrouwtje
gedraagd. Ze kunnen ook zochzelf bevruchten. Enige tijd na de
bevruchting leggen ze eieren.
Zichtbaarheid in vijvers
Doordat ze zich veel bij het wateroppervlak bevinden zijn ze vrij goed zichtbaar.
Geschiktheid voor vijvers
Blaashoornsklakken leven van nature in stilstaand of langzaam stromend
water met een dichte plantengroei. Dit maakt ze goed geschikt voor
vijvers, zolang er maar geen slakkenetende vissen in zitten. Onder
andere steuren, karpers en goudvissen eten kleine slakken.
Geschiktheid voor aquaria
Blaashoornslakken doen het uitstekend in aquaria, al blijven ze daar
meestal veel kleiner als in vijvers het geval is.
Minimumaantal
Blaashoornslakken leven solitair daarom kan ook een enkel exemplaar worden gehouden.
Opmerkingen
Dit slakje is niet te koop maar komt meestal 'gratis' mee met
waterplanten. Op deze manier zijn blaashoornslakjes over vrijwel de
hele wereld verspreid geraakt.
Vooralsnog
ben ik ervan uitgegaan dat er minstens twee soorten blaashoornslakken
in aquaria leven. Het is echter mogelijk dat de gemarmerde
blaashoornslakken exemplaren zijnvan degowone soort die door een gebrek
aan dierlijk voedsel een te dunne schelp en te lichte kleuren hebben.
Lange tijd is aangenomen dat de aquariumexemplaren de Amerikaanse soort Physa heterostropha zouden zijn, terwijl in Europa van nature Physa acuta voor zou komen. Uit recent onderzoek blijkt echter dat P. heterostropha een vorm van P. acuta is en dat beide vormen oorspronkelijk uit Amerika komen.
pagina laatst aangepast: 31 december 2005
